09 May, 2012

ေပ်ာက္ဆံုးျခင္း အေၾကာင္း


 
ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ
စကားလံုးေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနတယ္
ဘာေၾကာင့္မွန္းလည္း
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ နားမလည္ေတာ့ဘူး။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို တံခါးပိတ္ထားမိတဲ့ ေန႕ရက္ေတြ
တိတ္တဆိတ္ ေနေပ်ာ္သလိုလိုနဲ႕
ကူကယ္ရာမဲ့သေယာင္ လုပ္ယူခံစား
မေျပာပေလာက္ ေပမယ့္လည္း
အတြင္းလိႈက္ ႐ူးသြပ္တဲ့ ဒဏ္ရာ
ေသရာပါေတာ့မလား။

အျပင္ထုတ္မေျပာျဖစ္တဲ့
စကားလံုးေတြနဲ႕ပဲ ေနထိုင္ေတာ့မယ္
ကိုယ္တိုင္ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ လွပမႈနဲ႕
တစ္စစီ ျပန္႕က်ဲတဲ့ အေတြးေတြထဲ
တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို တမ္းတမႈေတာင္မွ
ပါမွန္းမသိ ပါေနေသးရဲ႕။

ကမၻာၾကီး ပူေႏြးလာေနတဲ့ အေၾကာင္း
တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေျပာသံၾကားလိုက္တယ္
တို႕အားလံုး သြားမွာပဲတဲ့
ေနာက္တစ္ေယာက္က ဆိုတယ္
ဘယ္ေလာက္ၾကာမွ လဲ တဲ့။
အဲဒီေနာက္
ေယာက်္ားေတြက ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္းေတြ အေၾကာင္းေျပာ
မိန္းမေတြက ဟင္းခ်က္နည္း အေၾကာင္းေျပာ
ငါ ဘာမွ စိတ္မဝင္စားဘူး
စကားလံုးေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနတုန္းပဲ။

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ ရွာမေတြ႕ႏိုင္မွေတာ့
စကားလံုးေတြ ေပ်ာက္ဆံုးတာေလာက္ကို
စကားထဲ ထည့္ေျပာမေနခ်င္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ေျပာမိေနပါေရာ..။

အျပင္မွာ မိုးေတြ ရြာေနတယ္
ဘယ္သစ္ရြက္မွာ တင္က်န္တဲ့ မိုးစက္က ငါလဲ
မျမဲတဲ့ အရာေတြထဲက တစ္ခုအပါအဝင္ပါ
ဘာကိုမ်ား ဆုပ္ကိုင္ထားဖို႕ ၾကိဳးစားေနဦးမလဲ
ေပ်ာက္ဆံုးသြားလည္း သြားပါေစေပါ့။

သိဂၤါေက်ာ္



 

07 May, 2012

ေရာက္ခဲ့သမွ် ရိုက္ခဲ့သမွ် ၃ (Paris)

ဧပရယ္ လကုန္က ပဲရစ္ကို ႏွစ္ရက္ နဲ႕ တစ္ည သြားလည္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္ေနတဲ့ Groningen ျမိဳ႕ကေန Utrech ဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ကို ရထား ၂ နာရီေလာက္စီး၊ အဲဒီကမွ Euroline Express ညကား နဲ႕ သြားေတာ့ Paris ကို မနက္ေစာေစာ ၆ နာရီေလာက္ ေရာက္ပါတယ္။ ဟိုတယ္ကို check in ဝင္ဖို႕လည္း မျဖစ္ႏိုင္ေသးေတာ့ ေက်ာပိုးအိတ္ တစ္လံုးနဲ႕ပဲ ျမိဳ႕ကို ပတ္ဖို႕ စိတ္ကူးထားခဲ့ပါတယ္။ မနက္ေစာေစာစီးစီး မိုးကလည္း စိတ္ကုန္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တဖြဲဖြဲ ရြာေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး ထီးေစာင္းျပီး ေလွ်ာက္သြားရေတာ့တာပဲ။ Notre Dame Cathedral ေရာက္ေတာ့ မိုးေတြ ေတာ္ေတာ္အံုဆိုင္းျပီး ရြာေနပါတယ္။

Love padlocks ေတြ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ တံတားတစ္ခုပါ။
 
ေနာက္ေတာ့ Sein ျမစ္ကမ္း တစ္ေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္ရင္းနဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ မိုနာလီဇာ ရွိတဲ့ Louvre ျပတိုက္ကို ေရာက္ေတာ့ ျပတိုက္ထဲ ဝင္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ မိုးကလည္း ေတာ္ေတာ္ ရြာေနေတာ့ လူတိုင္းပဲ ထီးေတြနဲ႕ တန္းစီေနခဲ့ရပါတယ္။ သိပ္အၾကာၾကီးေတာ့ မစီရပဲ ဝင္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒီျပတိုက္ထဲမွာေတာ့ ၾကိဳက္သေလာက္ ဓါတ္ပံု ရိုက္လို႕ရပါတယ္။ မိုနာလီဇာကိုလည္း မွန္ထဲထည့္ထားေတာ့ ၾကိဳက္သလို ရိုက္လို႕ရပါတယ္။




ျပတိုက္က ထြက္လာေတာ့ မိုးစဲသြားပါျပီ။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေတြ႕သမွ် ရိုက္ရင္းနဲ႕ပဲ Arc de Triomphe အထိ သြားခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ့္လိုပဲ လမ္းတေလွ်ာက္ သြားလာေနတဲ့ Tourist ေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါ။


အဲဒီကမွ Eiffel Tower ဘက္ ျပန္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႕လည္း ထပ္ေရာက္ပါေသးတယ္။

 

အဲဒီေနာက္ေတာ့ booking လုပ္ထားတဲ့ Stella Hotel ကို ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ပတ္ရွာလိုက္ရပါတယ္။ လြယ္ထားတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ကလည္း အဝတ္တစ္စံု ေရပုလင္း တစ္လံုး၊ ေပါင္မုန္႕ တစ္ထုပ္ပဲ ပါတာကိုပဲ ေတာ္ေတာ္ေလးလာပါျပီ။ ေက်ာပိုးအိတ္ အၾကီးၾကီးေတြ လြယ္ျပီး သြားလာေနတဲ့ Tourist ေတြကို ေတာ္ေတာ္ ေလးစားမိပါရဲ႕။ ဟိုတယ္မွာ အိတ္ကို ခ် ကင္မရာပဲ ယူျပီး လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။ Montparnasse 56 tower အေပၚကိုေတာ့ မတက္ေတာ့ပဲ ေအာက္ကပဲ ဓါတ္ပံု ရိုက္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ ေတြ႕တဲ့ bus ကားစီးျပီး sacre Coeur ဆိုတဲ့ ေနရာကို ေရာက္ေအာင္ရွာျပီး သြားလိုက္ပါေသးတယ္။ ေနမဝင္ခင္ ေရာက္သြားျပီး ျပန္မယ္ ဆိုေတာ့ ေမွာင္သြားတာနဲ႕ ဟိုတယ္နား ေရာက္မယ့္၊ အလာတုန္းက လာခဲ့တဲ့ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကလည္း ရွာမေတြ႕ေတာ့တာနဲ႕ ေၾကာက္ျပီး Taxi ငွား ျပန္လာရပါတယ္။


ကိုယ္က သြားခ်င္လြန္းလို႕သာ ေလွ်ာက္သြားေနတာ.. တကယ္ေတာ့ ေျမပံုလည္း ေသခ်ာမၾကည့္တတ္၊ လမ္းလည္း သိပ္မမွတ္မိ တတ္တဲ့ သူပါ။ လမ္းေတြ မွားမွားေနတာနဲ႕ပဲ ေလွ်ာက္ရမွာထက္ကို ပိုေလွ်ာက္ခဲ့ရတာ ခဏ ခဏပါ။ ေအာက္ကပံုေတြကေတာ့ ဒုတိယ ေန႕မွာ ရာသီဥတုကလည္း သာယာတာနဲ႕ ဆိန္းျမစ္ကမ္း တစ္ေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္ရင္း ရိုက္ခဲ့တဲ့ ပံုေလးေတြပါ။






 Louvre ျပတိုက္ဘက္ ျပန္ေလွ်ာက္ျပီး ရုိက္ခဲ့တာေတြပါ။


ဒါကေတာ့ ဘာမွန္း မသိဘူး ဘတ္စ္ ေပၚက လွမ္းေတြ႕တာနဲ႕ ဆင္းျပီး ရိုက္ခဲ့တာ..။ စစ္သမိုင္းျပတိုက္ လိုမ်ိဳး ျဖစ္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ အထဲေတာ့ ဝင္မၾကည့္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ ျပင္သစ္မွာ ျပတိုက္ေတြကလည္း အမ်ားၾကီးပါ။


ဒုတိယေန႕ ေန႕လည္မွာေတာ့ Disneyland ကို Rer ရထား စီးျပီး သြားခဲ့ပါတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ မိုးနည္းနည္း အံု႕ေနျပီမို႕ တိမ္ျပာျပာေအာက္က ပံုေတြေတာ့ မရခဲ့ေတာ့ပါဘူး။







အေပၚက space mountain ဆိုတဲ့ ရိုလာကိုစတာ လိုမ်ိဳးဟာကို စီးခဲ့တယ္။ ကားကေလး ေမာင္းခဲ့တယ္။ အခ်ိန္ကလည္း သိပ္မရွိေတာ့ ေလွ်ာက္ၾကည့္ ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီး ည ၈ နာရီေလာက္မွာ ျပန္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ Disneyland က ည ၁၁ မွ ပိတ္မွာပါ။ ျပန္အထြက္မွာ မိုးက တဖြဲဖြဲ ရြာလာပါျပီ။  ကားက ည  ၁၁ နာရီ ထြက္မွာမို႕ Euroline Bus gate ကို ေစာေစာျပန္ေရာက္ေနေအာင္ ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

သိဂၤါေက်ာ္

27 April, 2012

အလြမ္းသင့္ ရာသီ

မေတြ႕တာၾကာရင္
Miss you လို႕
အလြယ္တကူ ေျပာေနက် ျဖစ္ခဲ့တယ္
ၾကံဳတံုးၾကံဳခိုက္ လြမ္းလိုက္တဲ့ သေဘာေပါ့။
မင္းနဲ႕ေတြ႕မွသာ
အလြမ္းရဲ႕ အရသာကို ျမည္းစမ္းဖူးသူပါ။

မင္းရဲ႕ Message တစ္ေၾကာင္းေလာက္မွ
မေရာက္တဲ့ ေန႕ေတြမွာ
ညေနခင္း ေကာ္ဖီတစ္ခြက္က
ငါ့အတြက္ အခါးသီးဆံုးျဖစ္ခဲ့။

ငါ့ေန႕ေတြ အဓိပၸါယ္မဲ့တာ
ရက္ရက္စက္စက္ ၾကာေနခဲ့ျပီ
တစ္ခုခု လစ္ဟာေနတာ
ေမ့ထားရင္းနဲ႕ပဲ သိသာလာေပါ့
ဘာတစ္ခုမွ
အဆင္ေျပေျပ စိတ္ဝင္စားေနေအာင္
လုပ္မရခဲ့ဘူး ေဘဘီ..
နင့္အေငြ႕အသက္မရွိပဲ မေနတတ္တဲ့
ငါ့ေရာဂါပဲ ဆိုပါေတာ့။

တိမ္ျပာတဲ့ ေန႕ေတြမွာလည္း
ငါမေနေပ်ာ္ဘူး
ေႏြဦးပန္းေတြလည္း
ငါ့ကို မလန္းဆန္းေစႏိုင္ဘူး
မင္းမရွိရင္
ငါ့စိတ္ထဲ တိမ္ေတြ အျမဲအံု႕မိႈင္းေနခဲ့တယ္။

မင္း မလြမ္းဘူးလို႕
မဆိုလိုပါဘူး ေဘဘီ
ငါ့အလြမ္းေတြ ထုထည္ၾကီးမားေၾကာင္းသာ
သက္ေသထူလိုတာပါ။

ေန႕တိုင္း ဆက္သြယ္ပါလို႕
ေျပာႏိုင္ေလာက္တဲ့ ပတ္သက္မႈမဟုတ္တာကို
ငါနားလည္ရဲ႕နဲ႕ပဲ
႐ူးႏွမ္းစြာ လြမ္းတဲ့ အလြမ္းေတြ
အေရာင္ရင့္လာခဲ့ေပါ့
ေႏြဦးေတာင္ ကုန္လုျပီ ေဘဘီ။

သိဂၤါေက်ာ္